killboard zabijamy reklamy

Z okazji mojego wyjazdu na Open’er przedstawię tutaj pokrótce moje zdanie na temat tego festiwalu. Może na początek mały rys historyczny. Bardzo mały.

Pierwsza edycja odbyła się w Warszawie pod nazwą Open Air w 2002 roku. Potem pod nazwą Open’er impreza przeniosła się do Gdyni na plac Kościuszki. W 2005 roku liczba fesriwalowiczów sięgnęła 25 tysięcy, dlatego rok 2006 przywitał uczestników na przestronnym lotnisku, obok dzielnicy Babie Doły w Gdyni. Co roku fani muzyki byli zaskakiwani przez organizatorów rozmachem przedsięwzięcia i doborem wykonawców. Pozytywnie zaskakiwani. Na wielu scenach Open’er wystąpiły już jakie gwiazdy jak: Chemical Brothers, Massive Attack, Cypress Hill, Pink, Snoop Dogg, Faithless, Fatboy Slim, The White Stripes, Placebo, Franz Ferdinand, Sigur Rós, The Streets… Uff, można by wymieniać, ale od razu widać, że tacy artyści  nie odwiedzają naszego kraju zbyt często…

A teraz o czym czciałem powiedzieć od początku. Czyli o marce Heineken Open’er Festival. Na koncerty do Gdyni jadę po raz pierwszy, ale każdą z dotychczasowych edycji śledziłem w mediach. To że mogę powiedzieć coś o marce tego festiwalu, świadczy po pierwsze o jego dobrym i mocnym soundzie, a także licznych publikacjach w mediach poświęconych Open’er (publicity).

Po pierwsze nazwa. Pierwsza wersja Open Air, bezsprzecznie kojarzyła się wszystkim z koncertami na otwartym powietrzu. Natomiast nazwa Open’er, która działa do dzisiaj jest trochę zironizowaną wersją open air, lecz po pierwsze jako spolszczona nazwa Open’er, po drugie Opener to po angielsku otwieracz, a co możemy otworzyć? – oczywiście piwo Heineken. Po trzecie można doszukać się otwartości i przyjaźni na inne kultury i subkultury.

Następnie kolory. Kolorystyka zaczerpnięta jest od głównego sponsora, browaru Heineken. Czyli zieleń i biel z odrobiną czerwieni. Daje nam to poczucie świeżości i nowoczesności zarazem. Powiem szczerze, że te kolory jak dla mnie świetnie opisują sam smak piwa, które jest dosyć świeże w smaku i zapachu.  Podobną kolorystykę wykorzystuje od jakiegoś czasu marka Lech, dlatego musimy dodać jeszcze do tych kolorów, pewną dozę zabawy i luzu. Mi osobiście zieleń w połączeniu z bielą kojarzy się z dużymi miastami zachodniej Europy: Kopenhaga, Amsterdam, Berlin czy Londyn.

Dosyć duże znaczenie ma też lokalizacja tego wydarzenia. Gdynia okazała się idealnym miejscem dla tego typu festiwalu. Nie jest to centrum zatłoczonej stolicy, ani wioska rybacka na wybrzeżu środkowym. W Gdyni mamy i nadmorski klimat (blisko morza) i blisko dużej metropolii (trójmiasto). Idealne miejsce, alby sprowadzić także gości z zagranicy.

Na koniec chciałbym opowiedzieć o mojej własnej interpretacji przekroju festiwalowiczów. Open’er ściąga w dużej mierze innych uczestników niż np. Przystanek Woodstock, czy Jarocin. To nie są już ludzi, którzy autostopem wybierają się na koncerty kapel punkowo – rockowych i żeby jak najmniejszym kosztem wyszaleć się przy znanych szlagierach Polskiej muzyki. Ludzie do których trafia ten festiwal, to w dużej mierze studenci, osoby wykształcone albo z takimi właśnie aspiracjami. To ludzi znający języki, często odwiedzający inne kraje i kultury. Są to często osoby, które pochodzą z bogatych rodzin, albo przynajmniej z takich, w których nie było większych patologii i nie było się przeciwko czemu buntować. Zazwyczaj młodzi ludzie, lubiący dobrą zabawę na wysokim światowym poziomie. Lubią dobrze się ubrać, zjeść na mieście z przyjaciółmi i odwiedzający modne kluby. Mój własny przydomek dla Openerowiczów to – Alternatywna młodzież z dobrych domów. Najlepszy target dla reklamodawców.

Powyższego opisu nie wartościuje ani źle, ani dobrze. Po prostu tak jest. Jest muzyka i wspólne wartości dla tych ludzi, którzy lubią się czasami ‘polansować’. Po prostu ich na to stać, dlatego z tego korzystają.